Jak nakarmić niejadka? - Mamywsieci.pl
Teraz czytasz...
Jak nakarmić niejadka?

Planer na Dobry Rok

Jak nakarmić niejadka?

Mało pocieszający jest fakt, że niejednemu rodzicowi problem zaburzeń karmienia spędzał sen z powiek. Nie ma jednej, prostej i zarazem w stu procentach skutecznej recepty. Nie ma jednego środka, którym można by osiągnąć natychmiastowy i długotrwały sukces. Może i nie będzie łatwo, ale wyleczenie dziecka z zaburzeń karmienia jest możliwe.

Przejdźmy zatem przez proces nakarmienia niejadka w kilku krokach.

Co rodzica niepokoi najbardziej?

Jednych rodziców niepokoi to, że dziecko odmawia każdego posiłku, jaki jest mu proponowany. Inni martwią się tym, że dziecko ma tylko 2-3 ulubione potrawy, poza tym nic nowego nie chce zjeść. I trzecią grupę rodziców martwi brak przyrostu masy ciała dziecka.

Zatem, kiedy wiemy już, co najbardziej nas niepokoi, udajemy się do pediatry lub lekarza rodzinnego.

Wizyta u lekarza

Zaburzenia karmienia to ważny problem. A ważne problemy wymagają osobnego omówienia. Zdarza się, że rodzice mówią o zaburzeniach karmienia niejako „przy okazji” wizyty lekarskiej odbywanej z innego powodu. Rozmowa o zaburzeniach karmienia zasługuje na oddzielną wizytę, najlepiej w ramach poradni dzieci zdrowych. Nie trzeba umawiać się na wizytę  i czekać w kolejce z zakatarzonymi dziećmi. Można czekać razem ze zdrowymi, oczekującymi na przykład na szczepienie.

Przedstawienie problemu

Jeśli dziecko nie zjada wystarczającej liczby kalorii, to nie przybiera na masie cała, z czasem spowalnia tempo wzrostu. Lekarz lub pielęgniarka z pewnością dziecko opomiaruje (zważy, zmierzy). Jak jednak wytłumaczyć nadwagę u dziecka, które zgłasza się z zaburzeniami karmienia? Zdarza się i tak. Może być tak, że dziecko nie zjada kalorii a je wypija.

Ważne jest, aby rodzic dowiedział się, że mechanizm powstania zaburzeń karmienia jest złożony i nie należy szukać winnych.

Zapoznanie z zasadami zdrowego karmienia.

Oto lista zaleceń i zasad dotyczących prawidłowego karmienia, opracowanych na podstawie dostępnej literatury oraz Stanowiska Grupy Ekspertów w sprawie zaleceń dotyczących spożycia wody i innych napojów przez niemowlęta, dzieci  i młodzież [Standardy medyczne/interna, 2010, t1, 5-15]

1. Rodzic decyduje co, kiedy dziecko ma zjeść i w jaki sposób jedzenie zostanie podane. Dziecko decyduje o tym czy będzie jadło i ile zje.

2. Wprowadzamy 5 posiłków o stałych godzinach.

3. W czasie posiłków zachowujemy miłą i spokojną atmosferę.

4. Posiłek wyraźnie oddzielamy od zabawy.

5. Przygotowujemy i podajemy małe porcje.

6. Szanujemy sygnały sytości dziecka.

7. Zachęcamy dziecko do samodzielności, pozwalamy się ubrudzić, jeść palcami, ulubioną łyżeczką.

Zobacz także

8. Zachęcamy dziecko do próbowania nowych potraw – proponujemy około 10 – 15 razy (czyli przez 15 kolejnych posiłków) Jeśli dziecko nowej potrawy nie akceptuje, następnym razem sięgamy po inny produkt.

9. Między posiłkami nie podajemy żadnych przekąsek, słodyczy, paluszków, krakersów, batoników, słodkich soków, nawet ulubionych warzywnych czy marchewkowych. Dozwolona jest wyłącznie woda, łatwo dostępna dla dziecka, w dowolnej ilości. Woda dla dzieci powinna być źródlana lub mineralna, niskozmineralizowana, niskosodowa, niskosiarczanowa. Woda taka nie wymaga gotowania, jeśli podajemy ją dziecku starszemu niż 6 miesięcy.

10. Przez minimum 3 dni zapisujemy w dzienniczku/ zeszycie wszystko, co dziecko zjadło i wypiło. Nawet paluszki, wafelek czy inne „zapychacze”.

11. Zgłaszamy się do swojego pediatry z dzienniczkiem.

Wizyta kontrolna

Na tym etapie źródło problemu staje się jasne. Dlatego szczere i sumienne prowadzenie dzienniczka jedzenia ma ogromne znaczenie! Czasem trudno jest przyznać, że dziecko tak naprawdę je, ale wcale nie to, co byśmy chcieli. Albo, że wypija tyle kalorii, że wcale nie jest głodne. A niekiedy problemem są utrwalone nieprawidłowe wzorce zachowań towarzyszące karmieniu, na przykład posiłki spożywane wyłącznie w obecności włączonego telewizora.

Co robić, jeśli dotychczasowe postępowanie nie zadziała?

Są dzieci, u których zaburzenia karmienia mają zupełnie inne podłoże. U nich lekarz pogłębia diagnostykę. Prawdopodobnie skieruje dziecko na szereg konsultacji specjalistycznych, w tym także do psychologa, dietetyka czy neurologopedy. Zawsze też w trudnych przypadkach możliwe jest skierowanie dziecka do gastroenterologa dziecięcego a nawet do diagnostyki i leczenia szpitalnego.

Tekst: lek. Agnieszka Sawicka

Jak oceniasz ten tekst?
Dobry
0
No, nie wiem
0
Świetny
0
Uwielbiam
0
Zwariowany
0
(c) 2012-2021 Ekomedia   |   wykonanie: BioBRND.pl