Ciąża i problem hemoroidów - Mamywsieci.pl
Teraz czytasz...
Ciąża i problem hemoroidów

Planer na Dobry Rok

Ciąża i problem hemoroidów

Hemoroidy inaczej zwane guzkami krwawniczymi, a także żylakami odbytu, są to jamiste poduszki tkankowe, które umiejscawiają się zazwyczaj w górnej części odbytu, ale również u jego ujścia – na tę przypadłość uskarża się 25% – 35% ogółu ciężarnych i 85% kobiet będących w trzecim trymestrze ciąży.

Również po porodzie może pojawić się problem hemoroidów (w czasie trwania akcji porodowej dochodzi do zaciskania naczyń krwionośnych w końcowym odcinku jelita grubego, co skutkuje powstaniem guzków krwawniczych) – dotyka on około 40% kobiet (guzki powinny samoistnie zniknąć w kilka miesięcy po porodzie).

Ta przypadłość, która wciąż uważana jest za wstydliwą, powoduje wiele nieprzyjemnych objawów, do najczęstszych należą:

– pieczenie

– ból

– świąd w okolicy odbytu

– krwawienie w trakcie defekacji

– wypadanie guzka

Rozwój choroby hemoroidalnej dzielimy na cztery stadia:

Stadium 1 – jest najłagodniejsze. Żylaki odbytu nie są jeszcze wyczuwalne, ani także widoczne na zewnątrz.

Stadium 2 – dochodzi do sporadycznego wypadania hemoroidów w trakcie parcia.

Stadium 3 – hemoroidy wypadają podczas parcia, jak i aktywności fizycznej.

Stadium 4 – choroba jest zaawansowana, nasilają się objawy stadium 3.

W przypadku kobiet w ciąży dolegliwość żylaków odbytu jest wynikiem wrodzonej predyspozycji, ale także związana jest ze zmianami fizjologicznymi i anatomicznymi charakterystycznymi dla ciąży i okresu okołoporodowego.

Ucisk powiększającej się macicy na jajniki, a także żyły jamy brzusznej skutkuje tym, że utrudnia odpływ krwi nie tylko z miednicy, ale i kończyn dolnych. Rezultatem takiej sytuacji jest pojawienie się problemu hemoroidów.

Do schorzenia przyczyniają się również i inne czynniki:

– nieregularne wypróżnienia

– częste zaparcia

Na powyższe mają wpływ hormony, powodujące, że proces trawienia i wydalania u kobiet w odmiennym stanie przebiega znacznie wolniej. Nie można zapominać także o wzroście stężenia progesteronu, hormonu mającego wpływ na stan napięcia żył. Wzrost tegoż hormonu zwiększa możliwość obrzęku żył. Znaczenie ma również wzrost krzepliwości krwi, który może powodować zmiany zakrzepowe w naczyniach mikrokrążenia w obrębie guzków krwawniczych.

Ważne! Hemoroidy nie stanowią bezpośredniego zagrożenia ani dla przyszłej mamy ani dla jej dziecka. Jednakże mogą pojawić się powikłania w postaci krwawień oraz zakrzepicy, które są niebezpieczne. Tak istotne jest dlatego, aby ciężarne nie bagatelizowały problemu, myśląc, że sam zniknie.

W trakcie ciąży ważna jest profilaktyka. Stosując pewne reguły możemy znacząco wpłynąć na zmniejszenie ryzyka pojawienia się żylaków odbytu.

Należy przede wszystkim zadbać o prawidłowe wypróżnienia. Zaparcia to częsta przypadłość ciężarnych (powodem jest powiększająca się macica). Problem pojawia się już w pierwszych miesiącach ciąży.

Kilka porad:

– w naszym menu musi pojawić się błonnik. Znajdziemy go w warzywach, owocach, pełnoziarnistych produktach zbożowych, kaszy.

– jedzmy suszone śliwki, morele, figi.

– pijmy dużo płynów (2 – 3 litry dziennie).

– jedzmy produkty mleczne.

– unikajmy zarówno zbyt długiego stania, jak i siedzenia.

– w trakcie wypróżniania starajmy się jak najmniej napinać mięśnie odbytu (nie dopuścić do nadmiernego ucisku odbytnicy).

– dbać o higienę okolic intymnych.

– ćwiczyć codziennie mięśnie Kegla (poprawi się krążenie w okolicach odbytu oraz wzmocnią mięśnie, które go otaczają).

W sytuacji, gdy już pojawią się hemoroidy, należy „leczenie” rozpocząć od naturalnych sposobów, które złagodzą przykre objawy:

– stosować nasiadówki w wodzie nie cieplejszej niż 40 – 50 stopni przez 10 – 20 minut. Można stosować nasiadówki z preparatów działających przeciwzapalnie (np.: kora dębu, rumianek).

– ukojenie przyniosą maści z wyciągiem z kasztanowca oraz rutyny.

– przemywać miejsca intymne naparem z kory dębu.

– przy krwawiących guzkach, ulgę przyniosą okłady z wilgotnej torebki herbaty (liście herbaty zawierają kwas taninowy, który działa ściągająco, jak i zasklepia niewielkie ranki).

Zobacz także

Na przypadłości hemoroidalne stosuje się również czopki i maści. Są to leki o szerokim zakresie działania – łagodzą przykre objawy (świąd, pieczenie), jak i chronią przed nawrotami hemoroidów. Zawierają one substancje do znieczulenia miejscowego, a także kortykosteroidy. W przypadku czopków i maści z tym ostatnim składnikiem, leczenie powinno odbywać się w cyklach do 7 dni. Dłuższe stosowanie może skutkować zapaleniem kontaktowym skóry.

Ważne! Zanim rozpocznie się wszelkie formy leczenia hemoroidów, wpierw należy skonsultować się z lekarzem ginekologiem, bądź proktologiem. Nie można zaczynać leczenia samemu.

Leczenie w przypadku każdej pacjentki przebiega indywidualnie. Przy wyborze formy terapii, specjalista kieruje się głównie bezpieczeństwem płodu. Rozpoznanie choroby hemoroidalnej odbywa się na podstawie wywiadu, badania przedmiotowego, oraz badań dodatkowych.

Do najważniejszych badań przedmiotowych należy badanie tzw.: per rectum. A także anoskopia lub rektoskopia, celem potwierdzenia rozpoznania.

Na początek wybiera się leczenie zachowawcze. Leczenie farmakologiczne można rozpocząć dopiero po pierwszym trymestrze ciąży. W sytuacji, gdy objawy choroby hemoroidalnej są nasilone, stosuje się flawonoidy (np.: diosmina z hesperydyną).

W przypadku braku poprawy, gdy nie pomaga ani leczenie zachowawcze ani farmakologiczne, lekarz może zadecydować o leczeniu instrumentalnym. W takim przypadku stosuje się:

Opaski uciskowe (metoda Barrona) – na guzki zakładane są specjalne gumowe opaski, maja one za zadanie zablokować dopływ krwi i spowodować obumarcie żylaka.

Skleroterapia – wokół guzka wystrzykiwany jest lek, który powoduje jego zwłóknienie. Powstaje skrzeplina i guzek obumiera na skutek odcięcia dopływu krwi.

Krioterapia – guzek zostaje zniszczony w wyniku zamrożenia.

Fotokoagulacja – do tkanek przykładany zostaje laser emitujący podczerwień lub promienie ultrafioletowe. Zniszczone zostają naczynia, które doprowadzają krew do hemoroidów.

Operacja:

Metoda klasyczna – polega na chirurgicznym usunięciu chorobowych zmian, a następnie zszyciu operowanej okolicy i śluzówki.

Metoda Longo – jest mniej inwazyjna. Stosuje się ją w przypadku leczenia hemoroidów wewnętrznych. Zabieg polega na usunięciu naczyń doprowadzających krew do hemoroidów (a nie samych hemoroidów). Zaletą tej metody jest mniejszy ból pooperacyjny, szybszy powrót do zdrowia i brak nawrotów choroby.

Opaski uciskowe, zabieg fotokoagulacji, jak i operacja hemoroidów są wykonywane u kobiet w ciąży tylko w wyjątkowych przypadkach.

U większości kobiet po porodzie objawy związane z problemem hemoroidów całkowicie ustępują. Oczywiście proces nie następuje z dnia na dzień, potrzeba na to czasu.

Bardzo mała grupa kobiet w ciąży, jak i po porodzie wymaga interwencji chirurgicznej.

Źródła: M. Kołodziejczak, A. Obcowska „Leczenie choroby hemoroidalnej u kobiet w ciąży i okresie okołoporodowym. Ginekologia Praktyczna” 2010 rok. G. Krasowski, M. Kruk „Hemoroidy” Wydawnictwo Lekarskie PZWL, wydanie 1, 2005 rok. CzytelniaMedyczna.pl

Jak oceniasz ten tekst?
Dobry
0
No, nie wiem
0
Świetny
0
Uwielbiam
0
Zwariowany
0
(c) 2012-2021 Ekomedia   |   wykonanie: BioBRND.pl